Trudi Guldenmundt (82) heeft twintig jaar hulp van Solidariteit voor het Gezin

“Ik voel me goed bij Solidariteit voor het Gezin.”
Ik ben Nederlandse. Samen met mijn man ben ik in 1958 naar België gekomen. Wij begonnen hier toen met een eigen bedrijf en we verhuisden na een tijdje naar Gent. Ikzelf hielp mijn man in de zaak. Nu, na al die jaren, wil ik niet meer naar Nederland terug. Ik zou er immers niet meer kunnen wennen. Bovendien wonen mijn kinderen en kleinkinderen hier. Ik heb nu eenmaal de gewoonten en de mentaliteit van België overgenomen.

Ik heb al twintig jaar hulp van Solidariteit voor het Gezin. Het waren mijn kinderen die mij deze hulp aangeraden hebben. Het begon allemaal met een heupoperatie, waar het overigens niet bij bleef. In de loop der jaren volgden er nog twee gelijkaardige operaties. Van in het begin kreeg ik twee keer per week een verzorgende over de vloer. Aanvankelijk kwamen er telkens verschillende meisjes, maar de laatste tien jaar was het tot mijn plezier steeds dezelfde verzorgende. Toen mijn verzorgende eens langdurig afwezig was kreeg ik opnieuw verschillende personen, maar dat kon echt niet anders. Mijn verzorgende neemt stof af, poetst de vloeren, strijkt, zeemt de ramen, kuist de badkamer en doet mijn boodschappen. Koken en een stukje van het stof afnemen probeer ik zelf nog te doen.

Mijn verzorgende en ik kunnen goed met mekaar opschieten. Zij is zeer bezorgd om mij. Als ze weggaat, zegt ze vaak: “Denk eraan dat je voldoende rust” of “Zorg ervoor dat je je niet te veel vermoeit.” Ik kan hele gesprekken met haar voeren en dat vind ik fijn. Als ik in de put zit fleurt ze mij op en omgekeerd, moet ik toegeven, is dat soms ook het geval. Wij verstaan elkaar zeer goed, zelfs zonder dat er echt gesproken hoeft te worden. In feite zorgt ze dus ook geestelijk voor mij. Ik ken haar erg lang. Ze kent de manier van werken hier. Zonder haar zou het voor mij zeer zwaar zijn. En als het voor mij straks wat moeilijker wordt kan ze nog een aantal taken overnemen.

Ik voel mij goed bij Solidariteit voor het Gezin. Ik ben zeker geen type dat van de ene naar de andere organisatie springt. Daar heb ik overigens niets aan. Ik heb bovendien nooit in mijn leven een andere organisatie gehad. Neen, ik voel mij goed bij Solidariteit voor het Gezin en ik ga ook geen risico’s nemen door zomaar te veranderen.

Ik ben gelukkig met mijn kinderen. Ik ben ook gelukkig omdat ik, ondanks mijn gevorderde leeftijd, nog vrij gezond ben. Als ik mijn toestand vergelijk met die van andere mensen, mag ik zeker niet klagen. En natuurlijk ben ik zeer blij dat ik mijn verzorgende heb.